Ποίημα του δρόμου

Θρυμματισμένες οι ανάσες μου
στοίχους ηχογραφούν,
σαν απόηχος οι θύμισες
ραίνονται και περνούν
πειράματα του μυαλού όλη η Ζωή μου
του πνεύματος ηδονιστής
ακροπατώ στα πλήστα όρια
μια άρρητης διαμονής.

Κόκκινη ἔνδειξη

Τρεις φορές στο παρελθόν

ζάλη του ῎Ερωτά σου,

και οι τρεις παραπλανητικές

της Ζωής η συφορά σου.

Κλάμα πολύ και δάκρυ

ἀντίκρυ σου βγήκαν ἐμμονές,

η μιάν ὀμοίαζε κολοβή

δεν πρόλαβε να στρώσει.

Κίνδυνος τώρα καμπανάκι σου κρότει

το ὕδωρ ξανά να μην κάνεις στοιχειό,

ὀ δικαστής ἐτυμηγορίἀ στην ὀθόνη να ἐμφανίσει

το κουβάρι τιτάνα να μη γίνει χοντρό.

Πρόκληση

Είναι η ώρα μαγική

αυτή που ερωτευέται ο διαλογιστής

η πιο μεγάλη προσευχή τoν ανταμώνει

και μια αθάνατη πρόκληση την πόρτα της Ψυχής του

του χτυπά,

να αποδείξει εάν είναι ένας σοφιστής 

σαν τους υπόλοιπους,

η αν όντως εννοούσε πως θέλει να γνωρίσει.

Εάν καταφέρεις και μείνεις παρατηρητής στον Έρωτα

λυτρώνεσαι από το επιθυμητικόν...

Η πιο μεγάλη πρόκληση είναι τώρα εδώ...

Η Π-ύλη της Αθανασίας βρίκεται εμπρός σου

να σε ορίσει Μυσταγωγό του Όλου,

μα το ταξίδι να θυμάσαι δεν τελειώνει ποτέ...

Φιμωμένη κραυγή

Θέλω πολλά να σου στείλω

και να σου πω στολίδια

μα με έχεις από παντού διαγράψει

δεν αξίζω τέτοιο φόβο να μ 'έχει δεμένο.

Όταν σε σκέφτομαι έτσι αντιδράω

μου είναι δύσκολο να το αποδεχτώ

συνέχεια μια αφορμή ξενιτεμένη  ζητάω

τ'  Όνειρο μου νάταν τώρα εδώ.http://www.youtube.com/watch?v=xx5ujUjKuTM

Απορία

Αναρωτιέμαι

τι είναι αυτό το φαινόμενο

της παγωμένης ανατριχίλας

που συγκεντρώνει το αίμα

στα δύο άκρα του νου

και κατακερματίζει 

την ανασύνθεση της Βουλήσεως

καθηλώνοντάς σε στις μαύρες οπές

της Γαίας.

Ακόμα και τις στιγμές που ξέρεις τι έχεις ανάγκη

να κάνεις,

ξεστρατίζεις

θυμίζοντας την ερωτική άνοια...

Έρωτας και θάνατος είναι δίδυμα αδέρφια.

Άτιτλο

Τι να με νοιάζει τώρα τι

Τι να με νοιάζει τώρα τι 
από ποιούς δαίμονες ψάχνει τώρα να κρυφτεί,
τις δικές μου κοιτάζω τις πληγές να επουλώσω
και άμα και εκείνη ως προς τον εαυτόν της 
για το παραμικρό είναι σωστή 
τότε ας έρθει μόνη της 
εγώ δεν πρόκειται τη Ψυχήν μου πάλι 
για εκείνη να προδώσω...